21 Mart 2017 Salı

Huzursuzluk, Zülfü Livaneli


Huzursuzluk...

Kitabı bitirip huzursuzca tüm insanlığı ve insanın insana yaptığı zulmü sorgulamaya hazır olun.

Hikaye Mezopotamya'nın incisi Mardin'de geçiyor. İstanbul'a eğitim için giden ve orada gazetecilik yapan İbrahim bir 3.sayfa haberinde Mardin'li Hüseyin Yılmaz'ın Amerika'da islam karşıtı bir grup tarafından öldürüldüğünü okuyor. Sessiz, sakin, kendi halinde olan çocukluk arkadaşının öldürülme hikayesini merak eden gazeteci İbrahim, doğduğu büyüdüğü çocukluğunun geçtiği topraklara çocukluk arkadaşının cenazesine gidiyor ve Hüseyin'in hikayesini araştırıyor.

İbrahim çocukluk anıları ile Mardin sokaklarında gezip geçmişe yolculuk yaparken, yaşantısının çok değiştiği büyük şehirde farkında olmadan geçmişine duyduğu özlemi hissediyor. Zihninde canlanan anılarındaki arkadaşı Hüseyin; hep dini bütün, inançlı, kimseye zarar vermeyen, çevresinde bulunan insanlara yardım etmeyi seven iyi bir çocuktu. 
Yardım sever çocukluk arkadaşı Hüseyin büyüdüğünde de değişmemişti. Mardin'de bulunan göçmen kamplarına yardım etmek için sık sık ziyarete giden Hüseyin'in,  Ezidi göçmen kampında yaşayan Ezidi kızı Meleknaz ile tanışmasıyla hayatı bir anda değişmişti.
Ezidilerin İŞİD tarafından gördüğü zulmü anlatan hikaye tüyler ürperten satırlar ile dolu. Ezidi çocukların ve ailelerinin yaşadığı dram, çocuk yaşta tecavüzlere uğrayan masum yavrular, içinizi parçalayacak öyküler ile karşı karşıya kaldığınız bir hikaye...

Kitap bir solukta bitiyor ama göğsünüzde bıraktığı o yumruk hissi, ağırlığı hiç geçmiyor. 

Ortadoğu’nun tarihinde var olan kanın nereden geldiğini anlattığı kısa paragraftan daha iyi bir anlatım ne duydum ne de okudum.

"Harese nedir bilir misin oğlum? Arapça eski bir kelimedir. Bildiğin o hırs, haris, ihtiras, muhteris sözleri buradan türemiştir. Harese şudur evladım: Develere çöl gemileri derler bilirsin, bu mübarek hayvan üç hafta yemeden içmeden, aç susuz çölde yürür de yürür; o kadar dayanıklıdır yani. Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır. Gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar. Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar. Tuzlu kan dikenle karışınca bu tat devenin daha çok hoşuna gider. Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve. Bunun adı haresedir. Demin de söyledim, hırs, ihtiras, haris gibi kelimeler buradan gelir. Bütün Ortadoğu’nun âdeti budur oğlum, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz. Kendi kanının tadından sarhoş olur."

İnsanlığımızı sorguladığımız, insanın insana yaptığı zulmü okuduğumuz bu hikaye sarsıcı satırlarla dolu...

"Zilan’la konuştuktan sonra gözüme her şey saçma sapan görünmeye başladı. Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var. (…) İnsanları pençesine almış, çöl hecinleri gibi hepimizin ağzını kan içinde bırakan ‘ harese’den kurtulmak için yazıyorum ve zaman zaman kendimi şu sözü tekrarlarken yakalıyorum: ‘Ben bir insandım!’”

Sevgili Livaneli son olarak bizim ayıp olarak öğrendiğimiz artık ülkemizde çok olağan hale getirilmiş, göstere göstere yardım adı altında yapılan merhamet sömürüsünü kitapta çok güzel ifade etmiş. 

"Merhamet istemiyorum, hiç kimsenin acımasına ihtiyacım yok, merhamet de zulmün bir parçası; ne bana acıyın ne de çocuğuma. Merhamet zulmün merhemi olamaz!”

Dipnot : Kitabın diğer bir kahramanı "Mezopotamya'nın incisi Mardin". Görür görmez aşık olduğum şehri tekrar görmek için sabırsızlandım. 


M.



Huzursuzluk

Zülfü LİVANELİ

Doğan Kitap, 160 sayfa, 2017


16 Mart 2017 Perşembe

ALDATMAK, Paulo Coelho

Aslında Ocak ayında okuyup bitirdim kitabı, lakin yazmaya bir türlü elim varmadı. 

İtiraf ediyorum; se-ve-me-dim!

Elime aldığım kitabı yarım bırakmayı da sevmediğimden..

Bulunduğum cafe'nin ortamı ve kahvesi pek güzel. Ondan, aldım kalemi elime:) Evet kalemi, çünkü ilk önce büyükçe, beyaz bir peçeteye yazdım keyifle. Anlayacağınız şartları keyif ekseninde döndürünce ancak yazabilen biriyim:)

Yerinde kesinlikle olmak istemediğim bir kadın karakter var karşımızda; Linda. (Bu bir erkekte olabilirdi ve tepkim yine aynı olurdu tabi!) Rutin bir hayat yaşamaktan bir hayli sıkılmış olan bu arkadaş pek mutlu değil. Anlaşılan depresyonda. Tabi bu onun suçu da değil. Onu suçladığım sonucu çıkmasın efenim. Gerçi güneşi neredeyse hiç görmeyen bir ülkede yaşayıpta depresyona girmemek ne mümkün! Linda'ya bol bol ve güneşli ülkelere seyahat öneriyorum:) Burada, hali vakti de yerinde. Demekki neymiş; parayla saadet olmazmış:) İki çocuğunun olması mı kilitlemiş onu bilemiyorum. Neyse psikolojik tahlil yapmaya gelmedik buraya. 

Özetle, Linda depresyonda, mutsuz.. Yanlış bir memlekette gazetecilik yapmaya çalışıyor. (Haber bulmakta da sıkıntı çekiyor. Sana doğru adresi veriyorum Linda'cım; Türkiye. Hem güneşi bol hem de haberi.)
İki çocuğu var.
Kendisine sırılsıklam aşıkta bir kocası..
Mutsuzluğundan kocasını aldatarak kaçmaya çalışıyor. 

Kitabın arka kısmından;

'... yaşadığım sokak, sokak lambaları, şu an içinde bulunduğum ev, salondaki mobilyalar, bir gün hepsi ortadan kaybolacak... tıpkı bedenim gibi. Ama bir şey var ki kainatın ruhunda iz bırakacak: sevgim.
Linda ayrıcalıklı bir yaşama sahip olduğunun bilincinde. Yine de her sabah yeni bir güne açtığı gözlerini hemen kapayası geliyor. 
Arkadaşları ilaç kullanmasını öneriyor.
Oysa Linda'nın istediği hissizleşmek değil, yaşadığını hissetmek... 
Çünkü yaşamak sevmektir.

Paulo Coelho Aldatmak'ta diğer kitaplarından farklı olarak kışkırtıcı, tene dokunan ve tutku dolu bir hikayeyle çıkıyor okurun karşısına. Her şeyin mümkünmüş gibi sunulduğu bir dünyada, imkansız aşkın izini sürüyor. Ruhun kuytularında kaybolmaya çekinmeden... Ne de olsa bazen kim olduğumuzu bulmamız için kendimizi kaybetmemiz gerekir.'


Bu yazıyı okuyunca kitap oldukça iddialı; heyecan verici ve sürükleyici. Bana aynı hissiyatı yaşatamadığı için üzgünüm. 

Belki siz beğenirsiniz, kim bilir? 

Sevgiyle ve güneşle kalın efenim..

S.

Aldatmak
Paulo Coelho
Çeviri: Emrah İmre
Can Yayınları, 271 sayfa, 2014.

7 Mart 2017 Salı

MOMO, Michael Ende

Bütün kitabı ne güzel bir Tim Burton filmi olur diye aklımda sahnelerle okudum. Bu yazıya başlamadan önce acaba filmi çekilmiş midir diye merak edip araştırmaya başladım.
Hayretlerime hayret ekledim. Kitap 1973 yılında Almanca olarak yayınlanmış. 1986 yılında filmi çekilmiş. Ve nihayet 2004 yılında benim elimdeki, fotoğrafta gördüğünüz ilk baskısını Kabalcı Yayınevi'nden yapmış. Çok yakın zamana kadar en çok satanlar listesinde duruyordu. Sanırım değeri geç anlaşılmış bir kitap demek yerinde olur. Okuyanların ve hatta okumayanların çocuk kitabı mı olduğuna karar verememesinin büyük etkisi olabilir bu kıymet bilmezlik durumuna.

Momo bir küçük kız. Arkadaşlarından başka kaybedecek bir şeyi olmayan, insanların içlerini gören, huzur veren, herkese iyi gelen bir yoldaş... Bu yolda içindeki çocuğu koruyabilmiş dostları ve henüz Zaman Tasarruf Şirketi tarafından zehirlenememiş çocuklarla mutlu mesut yaşarken başları Duman Adamlarla belaya girer ve macera başlar...

Kitap büyüleyici derecede fantastik ve bence çok derin bir felsefe kitabı. Gelmiş geçmiş en büyük soruna çok yalın bir bakış açısı var. Zaman nedir? Ne olunca zaman boşa harcanmış olur? Zamandan tasarruf edilir mi? Okuyunuz zamanınızı boşa harcamış olmayacaksınız :)

Kol saati kullanmayan bir insan olarak fotoğrafı çekerken bir saat bulup yanına koyamadım. Ben de bana bu kitap boyunca eşlik eden, zamana meydan okuyan kuru dallardan yapılmış kitap ayracımla çektim.

E.


Momo
Michael ENDE
Çeviren : Leman Çalışkan
Kabalcıı Yayınevi, 303 sayfa, Aralık 2004

1 Mart 2017 Çarşamba

AEDEN, Akilah Azra Kohen


Fİ,Çİ, Pİ tarzı bir hikaye beklerken, bir Dünya hikayesi olarak başlayıp evrenin derinliklerine daldığım bambaşka bir dünya ile karşılaştığım, Murakami kitaplarında aldığım masalsı tadı bulduğum bir kitap oldu AEDEN.

Evrende bulunan bir çok gezenden biri idi Aeden ve kitabın baş kahramanları Numi ile Sonje bu gezegen de yaşayan iki çocuk, iki ergen ...

Kim olduğunu nereden geldiğini sorgulayan Numi'nin, annesinin bir Dünya'lı olduğunu öğrenmesi ile başlyor hikaye. Sonje ile birlikte Aeden de yaşanılan o mükemmelliğin tersine Dünya gezegenine geldiklerinde karşılaştıkları  evrimleşmemiş insansılar ile yaşadıkları olaylarla devam ediyor. Hikayenin içine girdikçe yaşadığımız dünyaya dışarıdan bakıp anlama şansı yakaladığım bu hikaye;  içimizde bulunan potansiyeli ortaya çıkartmak, hayatı deneyimlediklerimizden ibaret olduğunu anlamak, yaşama ve yaşayana değer vermeyi öğrenmek, tüketmek için üretmenin önemini kavramak açısından gereken mesajı vermekte gayet başarılı.

"Unutma, ancak bütünün tamamı kadar yalnız, her bir parçası kadar çoksun"
" Evren merakla harekete geçer, düşünceyle genişler, korkuyla küçülür, analizle büyür, yargıyla son bulur. Merak ettiğin her şey senin kim olacağına yön verir."
" Ön yargı düşüncenin en büyük hastalığıdır"
" Yapılan hatalardan ders alındığı sürece her hata hayatın bir hediyesidir."
" Babam derdi ki, bu kadar iyi olma. Sen bu kadar iyisin diye evrenin bir yerinde birileri o kadar kötü olmak zorunda kalıyor. Evrenin tek sorunu denge..."
" Analiz edilmeyen duygular başıboş esen fırtınalardı, analiz edip fırtınayı anlamak , estiği kaynağı bulmak fırtınayı dindirebilmenin tek şartıydı."
" Deneyimlenmeden akla alınan bilgiden daha ağır çok az şey vardı şu evrende. Bilgiyi hazmetmek için tek yoldu deneyim."
 "Mükemmelliği tetikleyen tek şey eksiklik duygusudur."
"Yolcunun kararlılığı değil miydi varılacak yerin değeri?"

"Evrende hata yoktu, tesadüf yoktu! Nihayet anlamışlardı. İnsan doğulmaz, insan olunur."

Masalla gerçeği ayırt edebilecek okurlara ...

M.


Aeden
AKİLAH Azra KOHEN
Destek Yayınları, 616 sayfa, Aralık 2016


 




22 Şubat 2017 Çarşamba

PİÇ, Hakan Günday

Sevgili arkadaşım E. sayesinde tanıştım Hakan Günday kitapları ile iyi ki tanışmışım. İlk okuduğum kitap "Kinyas ve Kayra" idi  çok etkilenmiştim hikayeden, yazarın hayal gücünden, yazı dilinden.
Hakan Günday kitaplarını üst üste okumak bana ağır gelecek diye düşünüp 1-2 ay ara verdikten  sonra "Az" kitabını okudum ve galiba en sevdiğim kitaplarından biri olacak dedim. Şimdi sıra kitaplıkta okunmayı bekleyen "Piç" adlı kitabında.

Kitaba başlar başlamaz "İnsanlık, kendini öldüren ilk insan tarafından ihanete uğramıştır" cümlesi ile vurguna uğradım. Kitap içerisinde ailelerine ihanet etmiş yersiz- yurtsuz, işsiz- güçsüz  4  (Cenk, Hakan, Afgan, Barbaros)  karekterin piçlik dönemi anlatıyor aslında baktığınızda çok sıradan bir hikaye okuyorsunuz. Fakat okuduğumuz sıradan hikaye o kadar gerçek ve satır aralarında öyle vurucu cümleler ile dolu olunca kitapta bulunan tüm satırların altını çizesi geliyor insanın.
" Piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. Oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir."
 " Piçlere sır verilebilir. Ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır"
 " Piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. Onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır."
"dibe vurmak diye bir şey yok. çünkü dünyanın dibi yok. en fazla yerin dibine geçerim, oradan da girer dünyanın öbür tarafından çıkarım."
 " Piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır."
 " Piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve "Neden?" diye sormaz. "Neden" sorusu piçliği yok eder. "
"  Hayat tek hoparlörü çalışan bir müzik seti gibi.Müziğin sadece bir bölümünü duyuyoruz.Diğer hoparlörden ne çıktığını kimse bilmiyor.Hayat her anlamda monoton."
" Domino taşlarından oluşmuş zincirin bir ucu geçmiş, diğer ucu gelecek. yıkılıyorlar teker teker ve şimdi ki zaman kalıyor ayakta. geçmiş ve gelecek sıkıştırdığı için, ayakta kalan sadece şu an. şimdiki zamana mahkum olmuş insanlar. hareket edemeyen o domino taşı gibi felç geçirmiş insanlar. geçmiş, anılarla zihnimde, gelecekse tahminlerimle zihnimde. hepsi acı dolu. hepsinde kırılan hayaller var. her saniye içimde hissettiğim geçmiş, şimdiki zaman ve gelecekle dolu aklımla donup kaldığımı görüyorum. bütün heykeller gibi ben de sadece zaman içinde hareket ediyorum. yani yaşlanıyorum. elimden başka bir şey gelmiyor."
Utanmasam tüm kitabı yazacağım, kısacası okuyun vurulun. 

Dip Not :İki erkek çocuk annesi olarak ileride bir "PİÇ" e sahip olursam ne yaparım sorusu çok geçti aklımdan

M.


Piç
Hakan GÜNDAY
Doğan Kitap, 228 sayfa, Mayıs 2016

29 Kasım 2015 Pazar

BAY DALDRY'NİN TUHAF İSTANBUL YOLCULUĞU, Marc Levy

Sevgili Alice,

Başrolü olduğun romanı soluksuz okudum. Sonuna çok az kalana kadar kitabı büyük bir coşkuyla elimden bırakamadım. Son kısımda Ermeni katliamının gerçekten olması gerekiyor muydu? Bir anda bütün hevesim kaçtı! Kitap bitti ve ben nefis bir yemeğin ardından ağzıma çok kötü tadı olan bir lokma almış gibiydim. 

Bunu bir tarafa koyarsak, Londra'da kokularla çalışan sıradan biriyken, falcının sana anlattığı gizemi çözmek için komşunla beraber İstanbul'a gitmeye karar vermendeki cesaretini ayakta alkışlıyorum. 1950'lerin İstanbul'unu biraz da olsa bana yaşattığın için teşekkür de etmek geldi içimden. 

İstanbul'da katıldığın davette giydiğin kırmızı elbiseyi üzerinde görmek isterdim. Kapaktaki gibi olduğunu kabul etmek istemiyorum. Zira, hayalimde çok daha güzelini giydirdim sana..

Seni Londra'daki cam tavanlı evinde ziyaret edip, yarattığın kokuları denemek isterdim. Ah o cam tavan! Herşey onun sayesinde olmadı mı zaten? Buarada o tavanın altında yağmurun yağışını izlerken çay keyfi yapmak nasıl bir his kuzum? 

Sen İstanbul'a yerleşince ne olacak şimdi Antaon'a dersin? Neyse, elbet aşık olacak başka birini bulur. Zaman herşeyin ilacı diyelim. Sen yeni hayatının keyfini sür.

İstanbul'daki nefis deniz manzaralı evinde mutluluklar sana. Umarım herşey dilediğin gibi olur. Komşuna ve Rafael'e selamlar:)

Hamiş: Yarattığın İstanbul kokusundan bana da bir şişe ayırır mısın?

Sevgiler,
S.

Bay Daldry'nin Tuhaf İstanbul Yolculuğu
Marc Levy
Can Yayınları, 282 Sayfa, 2013

17 Nisan 2015 Cuma

MALAFA, Hakan Günday

Hakan Günday ve Marc Levy'nin  bu blog yazarları nazarında kredisinin sınırsız olması boşuna değil. Üstat yapmış yine yapacağını. Bir gecede, soluk almadan bitiriverdim. Kitapla ilgili milli bir temennim var, inşallah yabancı bir dile çevrilmez. Bitince hızımı alamayıp Ekşi Sözlük yazarları neler yazmış onları da okudum. Okumak isterseniz bir tık. Bence önce kitabı sonra Ekşi'yi okuyun. Kitabı okurken de bitirince de bu anlatılanlar doğru mu, ne kadarı doğru, bu kullanılan dil Hakan Günday'ın hayal ürünü mü diye sormaktan kendini alamıyor insan. Ve Antalya'ya karşı ister istemez bir ön yargı oluşturuyor. "Yok artık, yok artık" diye diye okudum ama Ekşi yazarlarının anlattığına göre bu roman gayet gerçek unsurlar barındırıyor. Yine harika kurgu, yine oradaymış gibi hissettiren betimlemeler ve yine "son".  Kullanılan dil öyle sindi ki üzerime hemen başka bir kitaba başlamak zorunda kaldım. Aklıma takılan bir şarkı gibi dilimde dönüp durdular bir süre.
Ekşi sözlükten bir alıntı ile bitirelim :
...
bir de kitabın bitiş cümlesi oldukça anlamlıdır bu cümleyi anlayabilmek içinde mecburen kitabı okumak gerekir... cümle aynen şöyledir:

"dünya bir tezgahtır. tezgahın hangi tarafında hayat olduğuysa ancak ölünce anlaşılır"

...

  İnsan bir Hakan Günday kitabından bahsederken "Mutlaka okumalısın" dan fazla ne diyebilir ki?

E.

 
Malafa
Hakan GÜNDAY
Doğan Kitap, 210 sayfa, Mayıs 2014

3 Nisan 2015 Cuma

SİYAH SÜT, Elif Şafak

İnsanın kaçıncı doğumu olursa olsun lohusalık ilginç bir hadise. Sonra dönüp baktığınızda neyi niye yaptığınızı, niye öyle tepki verdiğinizi kendinize bile açıklayamadığınız bir dönem. İşte tüm bu hormonal dengesizliklerin ortasında, Orhan Pamuk ve Elif Şafak kitaplarına karşı önyargımı kırıp, acaba bu dönemi daha kazasız atlamama yardımı olur mu diyerek başladım kitaba.
Arka kapakta yazar unutulmak için yazılmış bir kitap olduğunu söylüyor ya, ben de öyle yaptım. Kitaptan hatırımda kalan sayfalar arasına yerleştirilmiş güzel çizimler ve zaman zaman içindeki kadınların tartışmalarının fazlasıyla uzayıp sıkıcılaştığı. Otobiyografik romanların yazarları tanımak için güzel bir fırsat olduğunu düşünüyorum. Bu da samimiyetle yazılmış hissi veren, yaşayanların tanış olduğu duyguları tüm yalınlığı ile anlatan bir örnek. Yer yer sıkılsam da bir çırpıda okunabilecek bir roman olduğunu söylüyor ve önyargılarıma geri dönüyorum. Sanırım başka bir Elif Şafak kitabı daha okumam uzunca bir zaman.

E.

 
Siyah Süt
Elif ŞAFAK
Doğan Kitap, 303 sayfa, Aralık 2007

25 Mart 2015 Çarşamba

MAVİ ORMAN, Defne Suman

Hayatımızda talihsiz dönemlere denk gelen şarkılar vardır. Bir ayrılık anında arka fonda çalan "o şarkı" gibi. Şarkının suçu yok elbette ama ne zaman dinleseniz "o an"a gidiverirsiniz. Bu kitap da benim için biraz öyle oldu. Yogaya merak salışım çok daha öncelere dayanıyor ama başlayınca biraz araştırma ile Defne hanımın adına rastlamamak mümkün değil. 3-4 yıl önce bir dostumun, yolculuğundan gıpta ederek bahsettiğini de hatırlıyorum. Yogaya başlamam ve kitaba başlamam aynı ana denk geldi. Hamile olduğumu öğrenip her ikisine ara vermem de. Kitabın son 20 sayfası tahminen bir yıl kadar beni bekledi. Araya gebelik, doğum, cenaze, aile içi çalkantılı bir dönem sığdırdım. 
Tüm  bu kişisel sıkıntıların yanında kitaba gelecek olursam, güzel bir yolculuk kitabı. Altını çizerek okuduğum nadir kitaplardan. Yazarın bugününe bakınca insanın ne istediğini bilmesinin ve o yolda kararlılıkla yürümesinin ne büyük önem taşıdığını görüyorsunuz bir kez daha. İçsel bir yolculuğun, dönüşümün bu kadar samimi bir tanığı olmak çok özel her şeyden önce. Benim gibi yogayı uzaktan uzaktan merak eden birisiyseniz, kitapta adı geçen tüm eserlere biran önce sahip olup okumak istersiniz. Kendi yolculuğuyla yolculuğunuza rehberlik edecek güzel bir ruhtan güzel bir eser çıkmış. Siz benim gibi yapmayın, bu akıcı kitabı bir çırpıda bitirip, yazarın yeni romanı "Saklambaç"ı okumak için yola koyulun.

Defne Suman'ın yoga çalışmaları için buraya bir tık.

Yazılarının tadına bakmak için buraya bir tık.

E.



Mavi Orman
Defne SUMAN
Kuraldışı Yayınları, 216 sayfa, 2011



24 Mart 2015 Salı

Fİ / AKİLAH, Azra Kohen

Kitabı okumadan hemen önce "Kitap Günlüğüm" blogundaki yazıyı okumanın çok önemli olduğunu düşünüyorum. Zira yazıda anlatıldığı gibi kitap instagram camiasında gerçekten çok konuşuldu, konuşuluyor. Bu reklam çalışmasına aldanıp çok büyük beklenti ile okunmazsa eğer, gerçekten çok zevkli bir roman. Benim şahsi olarak da kendimden çok şey bulduğum, sanırım okuyan herkesin de kendisinden bir şeyler bulacağı karakterler barındıran bir roman. 
Roman boyunca diri tutulan bir merak var her şeyden önce. Bölüm sonlarında sürekli geleceğe atıf yapılarak, bu yollar nasıl olacak da kesişecek diye merakla okuyorsunuz birbiri ardına sayfaları. Ben de uzun süren metro yolculuklarında ayakta kalmış olsam bile merakıma yenik düşüp durmadan okudum kitabı. Ancak serinin 3. kitabı henüz yayınlanmadığı için cesaret edip ikinci kitap olan "Çİ" yi okumaya başlayamadım. Ya biterse ve hikaye yarım kalırsa diye. Böyle kendi elimdeymiş gibi geliyor, gidip gelip ikinci kitaba göz kırpıyorum. Akıcı, sürükleyici, iyi kurgulanmış, tatminkar betimlemeleri olan bir roman. Sanırım sayfa sayısı sebebiyle sonlara doğru redaksiyon hataları çoğalmış. Okuyan yorulmuş. Güzel vakit geçireceğiniz, bittiğinde sizi hayal kırıklığına uğratmayacak bir kitap.
 E.

 
Fi
Azra Kohen
Destek Yayınları, 598 sayfa,61.baskı Ocak 2015

6 Ağustos 2014 Çarşamba

SONSUZLUK İÇİN YEDİ GÜN, Marc Levy

Bu hep oluyor bana; ilk defa bir kitabı elime alıp kitabın arka yüzünü okuyunca hiç birşey anlamıyorum! Kitabı okuyup bitidikten sonra ise 'e gayet açık ve netmiş!' diyorum:) Uzun zamandır elimde kelimenin tam anlamıyla sürünen Sonsuzluk İçin Yedi Gün isimli Marc Levy kitabı için de aynı şey sözkonusu oldu tabi:) 

Bu kadar uzun sürmesinden anlaşılacağı üzere konusu beni açmadı. Sevgili Marc Levy beni biraz hayalkırıklığına uğrattı. Yine de elimdeki iki ciltlik kitabına umutla, heyecana ve akıcılığa aç bir şekilde başlayacağımdan emin olabilirsiniz..



Kitabı yayınevi şöyle özetlemiş;

'... Gelecek binyılda yeryüzünü yönetmekle görevli olacak kişinin meşruiyetini kanıtlamak için, birbirimize karşı son bir meydan okumaya kalkıştık. Yedi gün boyunca, en iyi ajanımız olarak kabul ettiğimiz kişiyi insanların arasına göndereceğiz. İnsanlığı daha fazla iyiliğe ya da kötülüğe yönlendirmeyi başarabilen, kendi tarafına zafer getirecektir. Yeni dünyanın idari yetkisi galip gelende olacaktır. 

Bu bir meydan okumadır. Zofia Tanrı'nın, Lucas Şeytan'ın temsilcisi olarak yeryüzüne gönderilir. Ama işler hesaplandığı gibi gitmez.. İyilik kötülüğe, kötülük iyiliğe galip gelemez bir türlü; çünkü araya hepsini yerle bir eden aşk girmiştir...'

Kitapta iyilik ve kötülük karşı karşıya.. Galip alışık olduğumuz gibi iyilik olmalı. Beklentimiz bu yönde:) Fakat bu defa yazar farklı bir bakış açısı getirmiş. Ortaya biraz aşk serpiştirip ortalığı birbirine katarak okuyucuyu şaşırtmayı tercih etmiş. Aslında konu fena değil. Sanırım beni sarmayan dili oldu. Daha akıcı bir şekilde anlatılsa her şey farklı olabilirdi sevgili Marc Levy.. Yine de seni seviyorum:)

S.

Sonsuzluk İçin Yedi Gün 
Marc Levy
Çeviri: Işık Ergüden
Can Yayınları, 8. Basım: 2012, 233 sayfa

6 Ocak 2014 Pazartesi

VE DAĞLAR YANKILANDI, Khaled Hosseini

8,840 metre yükseklikte, 760 km/saat hızla bulutların arasından İstanbul'dan Ankara'ya doğru süzülürken bitiverdi sayfalar.. 




Khaled Hosseini ile tanışıklığımız 'Uçurtma Avcısı' sayesinde başlamıştı. Ardından 'Bin Muhteşem Güneş' ile birlikteliğimize devam etmiştik. Yeni kitabını D&R'da görünce çok sevinmiştim fakat elimde okunmayı bekleyen kitaplar olduğundan bu hazzı biraz ertelemek istemiştim. İstemiştim ama.. Geçen hafta Uşak'a otobüsle gitmem gerekip, terminale vardığımda 5 saatlik yolculuk öncesi yanıma kitap almadığımı farkedince, soluğu bir kitap standında aldım. Kader ağlarını örmüş ve Khaled Hosseini'nin yeni kitabı orada sessizce beni bekliyordu:) 

5 saatlik yolculuk sonunda kitabın yarısından çoğu bitmişti. Bunun üzerine kitabın dilinin akıcılığından bahsetmeye gerek var mı? Konunun güzelliğine diyecek yok; hele kelimelerin seçimi, olayların örgüsü.. Oldukça başarılı. Damakta nefis bir tat bırakan, hazzı aslında tarifsiz bir kitap.. 'Şefi' tebrik etmek ve kendisine teşekkür etmek boynumun borcu:)

Yazar üç kitabında da Afganistan'da geçen konuları işliyor. Acı hepsine hakim. Yürek acıtan, derinden etkilerken etkili anlatımıyla seni sarıp sarmalayıp, sayfalarda adeta kaybolmana neden olan bir kitap özetle.. Diğerlerinde olduğu gibi.. 

Buarada çevirmen Püren Özgören de çok iyi bir iş çıkarmış; çeviri çok güzel. Teşekkürler..

Khaled Hosseini, umarım yeni romanına çoktan başlamıştır:)

Yazar, 'Plus on est de fous, plus on rit' (Nerde çokluk, orda mutluluk) demiş kitabında. Bunu Khaled Hosseini kitapları için söylemek mümkün..


S.

Ve Dağlar Yankılandı
Khaled Hosseini
Çeviri: Püren Özgören
Everest Yayınları, 408 s., 2013

31 Ekim 2013 Perşembe

GELECEK SEFERE, Marc Levy

Ne yazsam roman hakkında sanki büyüsünü bozacakmışım gibi geliyor. Gerçekten büyülü bir roman. Kitabın başındaki mektubu dönüp dönüp okudum, kitap boyunca ve hatta bu yazıyı yazmadan hemen önce hatta hızımı alamadım son 10 sayfayı baştan okudum. Biraz daha öne gittim, biraz daha... Baktım olacak gibi değil kitabın başına doğru gidiyorum oturup yazımı yazayım dedim. S.'nin yazdığı gibi sarıp sarmalayan, içine alan hatta hapseden bir roman. Tekrar okumalarımda bile dibine kadar hüzünlendim diyebilirim.
Yine muhteşem tasvirler, yine üstün bir zeka ve espri anlayışı,yine tanıdık isimler, yine aşk, yine Marc Levy...
O kadar sahici yazıyor ki romanda bahsi geçen şahısların gerçekliğini araştıran okuyuculara rastladım internette kitap hakkında okurken...
Ne diyelim üstadın yeni kitaplarını merakla bekliyoruz. Okumadığım son iki kitabını da hazzımı ertelemek için yeni kitabı çıkana kadar bekletiyorum.

E.


Gelecek Sefere
Marc LEVY
Çeviren: Esra ÖZDOĞAN
Can Yayınları, 196 sayfa, Ocak 2007

24 Ekim 2013 Perşembe

SONSUZLUK İÇİN YEDİ GÜN, Marc Levy

"Anne arkadaşlık ve kardeşlik her şeyden güçlüdür değil mi?" beş yaşındaki oğlumun bu aralar en çok sorduğu sorulardan birisi. Varmak istediği yer daha doğrusu duymak istediği şey "sevginin gücü". Evet, sevgi her şeyin üstesinden gelir. Bunu duymak onu ne kadar rahatlatıyorsa, buna inanmak hatta söylemek de beni o kadar rahatlatıyor.
Marc Levy bu kitabında fantezi dünyasının sınırlarını zorlayarak bir aşk anlatıyor. İyiler ne kadar iyidir, kötüler hep mi kötüdür. Bu savaşı  kim kazanır? Savaşları kazandıklarını zannedenler gerçekten kazanmışlar mıdır? Ya kazanmak için kaybettikleri?
Bir şeyi tezadıyla anlatmak en kolay yoldur. Ya tezadını da anlatmak gerekiyorsa? Aşkta ve savaşta her yol mübahtır diyenler acaba ikisinin de özünde aynı şey olduğunu mu düşünüyorlardı? Yoksa birbirlerine dönüşmelerinin an meselesi olduğunu mu biliyorlardı?
Yazar, kitabının okuyucusuna -o ben oluyorum- bu kadar çok soru sordurmasını bekleyerek mi yazmış bilmiyorum ama kronolojik olarak yayınlanmış üçüncü romanında kendisine olan hayranlığımı bir nebze daha arttırmış bulunuyor. Yazarları daha iyi anlamak, tanımak için yazdıkları romanları sırayla okumanın faydası var mıdır acaba? 

E.


Sonsuzluk İçin Yedi Gün
Marc LEVY
Çeviri: Işık ERGÜDEN
Can Yayınları, 233 sayfa, Eylül 2012

2 Ekim 2013 Çarşamba

NEREDESİN, Marc Levy



Bu kitap benim para verip aldığım ve okuduğum ilk ikinci el kitap. Biraz hoyrat davranmış olmam bununla açıklanabilir mi, bilmiyorum. Zavallıcık önce sahilde bir güzel şişti nemden. Daha sonra ülkenin en uç köşelerine benimle seyahat etti ve orada terk edildi. Eski basım bir kitap olduğu için sanırım, internette görseline de rastlayamadım. Bu sebeple benim çekmiş olduğum bu kötü fotoğraf ile idare edeceğiz.
Benim kitapta bıraktığım izlerden gelelim kitabın bende bıraktıklarına. Marc Levy'den, onun ustalığından bahsetmeyeceğim. Yakında blog adını Marc Levy Fan Club olarak değiştirirsek şaşırmayın. Kitap yazarın ikinci kitabı, ilki bence kıyas kabul etmez ama her kitabında sizi sarmayı başarıyor hikayeler.
Bu kadar akıcı yazıp, bu kadar çok soru sorduran başka bir yazar varsa acilen keşfetmemiz lazım.
Zira Marc Levy kitaplarımız neredeyse tükendi.
Roman boyunca sorgulamalar yaşadım. Bunlardan hangisi gerçek aşk? Bu aşk mı? Hangisi gerçek anne? Annelik bu mu?
Yine sıcak, şaşırtan, heyecanlandıran, akıcı bir roman.
Kitabın benden önceki sahibinin kitapta altını çizdiği tek yeri alıntılayarak bir sonraki Marc Levy'e doğru yelken açıyorum.
"Neden var olan her şeyi bir kenara itip var olmayana takılırız? Neden yolunda giden şeylerin tadını çıkarmak varken yolunda gitmeyenleri önemseriz?"

E.


NEREDESİN
Marc LEVY
Çeviren: Sinem YENEL
Can Yayınları, 2005, 240 sayfa

18 Ağustos 2013 Pazar

SİZİ ZAYIFLATABİLİRİM, Paul McKenna

Ömrümün neredeyse yarısından fazlasını bu zayıflama işlerine adamış olduğumu görmek üzücü aslında. Bu okuduğum ne ilk ne de son kitap. Ancak bu kitabı diğerlerinden ayıran önemli bir durum var. Kitapta onu ye, bunu yeme diyen bir liste yok. Çaresizce bir çırpınış bizimki biliyorum. Bu kafayı değiştirmedikçe verip verip kiloları, geri almamak mümkün değil. Kitap bir gecede bitirebileceğiniz, çok şey vaat eden hatta mucize vaat eden bir kitap diyebilirim. Elbette bu işte mucize diye bir şey yok. Kafayı tümden değiştirmenize yardımcı olmaya çalışıyor. Bu uzun ve zorlu bir süreç. Bugüne kadar okuduğum kitapların, gittiğim uzmanların, duyduklarımın, bildiklerimin, bildiğimi sandıklarımın bir kolajı gibi. Bir diyet kitabı değil bir kişisel gelişim kitabı diyebiliriz. Elbette kafayı değiştirmek zor, hem de çok zor ama neden olmasın?
Kitabın en büyük artısı içerisinden çıkan cd. Cd'yi mp3 formatına çevirip yanımda taşımaya başladım. Yaz tatilinde "dur ben biraz zayıflayayım" diyip kulaklıkları takıp dinledim. Sonuç? Tam bir felaket. İnsanı tam bir umutsuzluğa düşürebilir benim deneyimim. Ama siz, siz olun bana bakmayın. Kitabı alın, okuyun sadece bir gecenizi alacaktır. Cd'yi dinleyin. Denemekle hiç bir şey kaybetmezsiniz. Belki de kilo kaybedersiniz. Neden olmasın?
Kitaptan paylaşmak istediğim bir cümle ile bu işe baş koymuş yoldaşlarıma selam ederim.
"Dünyada sevildiğinizi hissettirecek ve iyi hissetmenizi sağlamaya yetecek kadar kurabiye yok"
Michael Neill 

E.


Sizi Zayıflatabilirim
Paul McKenna
Pegasus Yayınları, 169 Sayfa, Mayıs 2013
Çeviren: Sibel Demirel

18 Temmuz 2013 Perşembe

SİZİ TEKRAR GÖRMEK, Marc Levy

Keşke Gerçek Olsa ile başlayan aşk, Sizi Tekrar Görmek adlı kitapta aynı karakterlerle yine karşımıza çıkıyor.

Marc Levy'nin hayran olduğum kendine özgü hayalgücünün ürünü olan bu kitabın ardından, devamı niteliğinde olan Sizi Tekrar Görmek'i okumak oldukça keyifliydi diyebilirim. İki kitapta da güzel bir aşk anlatılmış. Aslında bir kitap daha olsa da orada da çocukları ve torunları olsa fena olmazdı:P

Özetle, sevdim ben bu ikiliyi. Hem kitapta anlatılan aşkı yaşayan çifti, hem de iki kitaptaki konuların anlatılışını.

Buarada kitabı okumama vesile olan D&R'ın 5 TL'lik kampanyasına ve E.'ye teşekkürler.

Bir sonraki Marc Levy kitabında buluşmak üzere.. :)


S.

Sizi Tekrar Görmek
Marc Levy
Çeviri: Ayça Sezen
Can Yayınları, 2011, 272 sayfa  

3 Temmuz 2013 Çarşamba

GELECEK SEFERE, Marc Levy

Kitap beni o kadar etkiledi ki, bittikten sonra hevesle elime aldığım bir sonraki Marc Levy kitabını 1-2 sayfa okuduktan sonra devam edemeyeceğim diyerek elimden bıraktım. Bu duruma ne kadar şaşırdığımı anlatamam.. Şimdiye kadar 'içimden Marc Levy okumak gelmiyor' cümlesini telaffuz etmemiştim. Bu defa oldu..

Sarıp sarmalayan, sıcacık, heyecanı ve sürükleyiciliğini son sayfasına kadar devam ettiren güzel bir Marc Levy kitabı.

Yazarın betimlemelerini başarılı buluyorum. Kitap boyunca karakterlerin bulunduğu ortamlardaydım sanki. Sanırım fazla kaptırmışım kendimi ki, bu yüzden çıkamadım kitaptaki cafeden:) Hele romantizm.. Benim gibi bir balık kadını için fazla geldi:)

Garson, bi' latte lütfeen!

S.

Gelecek Sefere
Marc Levy
Can Yayınları, 2011, 216 sayfa
Çeviri: Esra Özdoğan

22 Haziran 2013 Cumartesi

KÜÇÜK AĞACIN EĞİTİMİ, Forrest Carter

Eşimin bir gece kitaptan bir bölümü sesli okumasıyla başladı tanışıklığımız. Ebeveyn olmak, öğretmek konularını konuştuğumuz bir geceydi. Oldukça uzun bir zaman önceydi. Kitaba başlamamla bitirmem arasında çok uzun bir süreç var. Araya başka kitaplar da aldım ama bu kitap öyle bir kitap. Nasıl mı? Elinizin altında duracak, soluk almak istediğinizde okuyacağınız, dönüp dönüp okuyacağınız bir kitap.
Öncelikle kitabın ismi yeni baskılarında olduğu gibi "Küçük Ağaç'ın Eğitimi" olmalıydı. Ancak benim elimdeki 1995 baskısı ve başlığı da yukarıda yazdığım gibi yanlış yazılmış. Açıkçası okuması zor. Kitabın orijinaline ulaşmak için sabırsızlanıyorum. Orijinal dili de böyle mi yoksa ciddi bir çeviri sıkıntısı mı var bilmek için. Daha bitirmeden yazarın diğer kitaplarının siparişini de verdim.
Kitap annesini ve babasını kaybetmiş, Çeroki olan büyük anne ve büyük babasıyla yaşayan bir çocuğun dilinden anlatılıyor. Okuduğumuz aslında bir otobiyografi ama öyle bir dille aktarılıyor ki, Forrest Carter kitabı o zaman yazmış da büyüyünce bize ulaşmış hissi uyandırıyor. Gerçekten okunması gereken bir öz yaşam öyküsü...
Alınacak çok dersler, altı çizilecek çok satırlar var... Kitap hakkında ne yazsam eksik kalacak hissiyle yazıyorum bu yazımı. Kitap yazarın ölümünden yıllar sonra film olarak uyarlanmış. Sadece reklamını izleyerek bile kitabı okumadan filmi izlememenizi tavsiye edebilirim. Böyle bir kitabın ruhunu kaybetmeden filme uyarlamak çok zor olsa gerek.

E.


Küçük Ağacın Eğitimi
Forrest CARTER
Çeviren: Şen Süer Kaya
Say yayınları,  1995 (1.basım), 266 sayfa


14 Haziran 2013 Cuma

PAULO COELHO "BİR SAVAŞÇININ YAŞAMI", Fernando Morais

Başlangıçta kitap biraz sıkıcı geldi. Yine de okumaya devam ettim. Ardından istediğim akıcılığı kısa bir süreliğine buldum. Fakat devamı bir türlü gelemedi. En son pes ettim, içim acıyarak. Çünkü 300 sayfa okuduğum kitabı bitirmeye az kalmıştı ama ne elim gidiyordu kitaba ne de canım okumak istiyordu. Maalesef, bana hitap etmeyen ve monoton bir kitap...  

Yine zıt fikirdeyiz E.  :)

S.

Paulo Coelho "Bir Savaşçının Yaşamı" Fernando Morais
Çeviri: Samim Sakacı
Can Yayınları, 2011, 517 sayfa